De authenticiteitsparadox

Hoofdstuk
Artikelen Colofon
Delen

Sprookjesbos

Tekst Illustratie
Margot van Oosten Rueben Millenaar

Als ik toch eens in de Hutspot mocht wonen, dan heeft alles betekenis. Het eerste dat ik zie als ik wakker word zijn de reageerbuisjes met gedroogde paardenbloemen aan de muur. Die herinneren me aan de tijd dat ik reageerbuizen jatte uit het scheikundelokaal en paardenbloemen leeg blies om te bepalen of een klasgenoot verliefd op me was.

Ik ontbijt met een grofgesneden boekweitboterham, besmeerd met een laag Zeemansboter. Dat is boter die zeemannen maken als de zee te woest is om uit te varen. Ze schrapen het zeezout van het dek en vermengen dit met de vetten van hun vers gevangen vis; heerlijke boter levert dat op. Ik eet het op in mijn designerstoel, bekleed met een rendiervel dat ik heb geschoten tijdens een reis naar het Noorderlicht.

Hutspot is een conceptstore. Er worden niet zomaar producten verkocht, nee, je kan er concepten kopen. Bij het binnenlopen van de winkel ben ik altijd wat verward. Van zoveel willekeurige verhalen bij elkaar raak je nu eenmaal een beetje ontheemd. Het antieke horloge hoort op grootvaders zolder, de barokke kast op een brocante in Bretagne en de fijne glazen op een Deens landgoed, terwijl ik in de spiegel gewoon mijn verregende Amsterdamse zelf zie. Het is als de truc die ons wordt geleerd als we te weinig zelfvertrouwen hebben: zeg elke dag dat je prachtig bent en je gelooft in een modellencarrière. Koop spullen vol betekenis en geef jezelf betekenis.

Eenmaal bij de kledingrekken aanbeland, ben ik op mijn gemak. Ik val voor al het moois en wil de verhalen hebben. Als ik het servies vastpak zie ik de lange tafel vol vrienden voor me en bij de aanblik van de gehaakte wollen trui voel ik hoe ik bij een knisperend haardvuur The Fountainhead lees terwijl mijn vriend door mijn haar kriebelt. Maar ik heb geen vriend en ook geen ruimte voor een grote tafel.

Als ik toch eens in de Hutspot mocht wonen, dan heeft alles betekenis. Zelfs mijn leven.

Hoofdstuk 1 Maatschappij
Essay Authenticiteit en maatschappij

Werkgevers zoeken authentieke werknemers, we willen natuurlijk voedsel zonder toegevoegde kleur- en smaakstoffen en bovendien volgens originele receptuur, we maken verre reizen naar landen waar de oorspronkelijke stammen nog in hun natuurlijke habitat leven en kijken naar televisieprogramma’s die het oorspronkelijke boerenleven laten zien. Dit zijn slechts een aantal voorbeelden die aantonen hoe sterk onze hunkering naar het echte, pure, authentieke leven is.

Lees essay
Column Sprookjesbos

Als ik toch eens in de Hutspot mocht wonen, dan heeft alles betekenis. Het eerste dat ik zie als ik wakker word zijn de reageerbuisjes met gedroogde paardenbloemen aan de muur. Die herinneren me aan de tijd dat ik reageerbuizen jatte uit het scheikundelokaal en paardenbloemen leeg blies om te bepalen of een klasgenoot verliefd op me was.

Bekijk Column
Essay Uniek in je eentje, maar wat dan nog?

Er overkomt me dikwijls een kriebelig gevoel, wanneer ik de trappen van de UB in Groningen beklim. Geen leuke kriebel, die je voelt als je gaat verhuizen, maar eerder eentje die je krijgt van de friemelende pootjes van insecten. Jeuk. Clipjes geklemd in lange, glanzende haren. Elastische, beschadigde “broeken” – voor zover dit kledingstuk nog onder de categorie broek valt– met felgekleurde sportschoenen eronder. ‘Boef’-truien waarbij je al weet dat niemand minder ondeugend is dan de drager ervan. Ik scan mezelf om te checken of ik genoeg van dit prototype Groningse studente afwijk.

Lees essay
Volgend hoofdstuk
Zelfverbetering



Alle essays en artikelen
Bekijk
Inhoudsoverzicht

Bekijk
Delen op

Facebook
Twitter